پیرسینگ و سوراخ کردن گوش

سوراخ کردن گوش

سوراخ کردن گوش یا پیرسینگ زدن یکی از رایج‌ترین و قدیمی‌ترین روش‌های زیبایی و استفاده از زیورآلات است که امروزه علاوه بر کودکان، در میان نوجوانان و بزرگسالان فارغ از جنسیت انها نیز محبوبیت زیادی پیدا کرده است. در سال‌های اخیر، به‌ویژه با گسترش ترندهای مد، داشتن چندین سوراخ در یک گوش یا طراحی‌های خلاقانه با ترکیب گوشواره‌های مختلف به یکی از انتخاب‌های پرطرفدار تبدیل شده و بسیاری از افراد به دنبال انجام این کار به‌صورت کاملاً بهداشتی و ایمن هستند. با وجود اینکه سوراخ کردن گوش یک اقدام ساده به نظر می‌رسد، انتخاب مرکز معتبر، استفاده از تجهیزات استریل و رعایت مراقبت‌های پس از انجام آن، نقش بسیار مهمی در جلوگیری از عفونت، التهاب و ایجاد اسکار دارد. اگر قصد دارید گوش خود را سوراخ کنید، توصیه می‌شود این کار را در محیطی تخصصی و زیر نظر افراد باتجربه انجام دهید تا علاوه بر حفظ سلامت پوست و غضروف گوش، بهترین نتیجه را نیز به دست آورید. در کلینیک زیبایی ساریه امیدی، سوراخ کردن گوش با تجهیزات استریل، متدهای استاندارد و رعایت کامل اصول بهداشتی انجام می‌شود و می‌توانید برای دریافت مشاوره و رزرو نوبت، با مجموعه در ارتباط باشید. در ادامه این مطلب با انواع سوراخ کردن گوش، بهترین محل‌های پیرسینگ، مراقبت‌های ضروری، عوارض احتمالی و پاسخ به سوالات رایج آشنا خواهید شد. در صورتی که تمایل به استفاده از این خدمات یا سایر خدمات ما نظیر درمان جای جوش ، درمان ریزش مو، تزریق بوتاکس و فیلر و یا لیزر موهای زائد را دارید میتوانید در انتهای برگه اقدام به رزو نوبت بکنید.

بیشتر بخوانید: آیا تاثیر سرکننده گی لیدوکائین واقعی است؟

سوراخ کردن گوش چیست و چه روش‌هایی دارد؟

سوراخ کردن گوش فرایندی است که در آن با استفاده از ابزار مخصوص، سوراخ کوچکی در نرمه یا بخش‌های غضروفی گوش ایجاد می‌شود تا امکان استفاده از گوشواره فراهم شود. این کار اگر با تجهیزات استریل، توسط فرد آموزش‌دیده و با رعایت اصول بهداشتی انجام شود، معمولا بدون مشکل خاصی بهبود پیدا می‌کند. امروزه سه روش اصلی برای سوراخ کردن گوش استفاده می‌شود که هر کدام مزایا، محدودیت‌ها و کاربردهای متفاوتی دارند. انتخاب روش مناسب به محل سوراخ، سن فرد، شرایط پوست و نظر متخصص بستگی دارد.

روش سوزنی (استریل)

روش سوزنی یکی از رایج‌ترین و استانداردترین روش‌های سوراخ کردن گوش است. در این روش از سوزن‌های یک‌بارمصرف و کاملا استریل استفاده می‌شود و سوراخ با دقت بالایی ایجاد می‌شود. آسیب وارد شده به بافت کمتر است و همین موضوع می‌تواند به کاهش التهاب و بهبود سریع‌تر کمک کند. به همین دلیل، بسیاری از متخصصان این روش را برای سوراخ کردن نرمه گوش و به‌ویژه قسمت‌های غضروفی مناسب‌تر می‌دانند. رعایت مراقبت‌های بعد از انجام کار همچنان اهمیت زیادی دارد و نقش مهمی در جلوگیری از عفونت خواهد داشت.

سوراخ کردن گوش با روش تفنگی

در روش تفنگی، گوشواره با فشار دستگاه از بافت گوش عبور می‌کند و هم‌زمان در محل خود قرار می‌گیرد. این روش معمولا سرعت بالایی دارد و بیشتر برای سوراخ کردن نرمه گوش استفاده می‌شود. با این حال، فشار وارد شده به بافت نسبت به روش سوزنی بیشتر است و در صورت استریل نبودن کامل قطعات دستگاه یا استفاده نادرست، احتمال التهاب یا انتقال آلودگی افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل، استفاده از این روش برای بخش‌های غضروفی گوش معمولا توصیه نمی‌شود.

روش لیزری

برخلاف تصور بسیاری از افراد، لیزر روش رایجی برای سوراخ کردن گوش محسوب نمی‌شود. در اغلب مراکز معتبر، سوراخ کردن گوش با سوزن یا دستگاه مخصوص انجام می‌شود و لیزر کاربرد استاندارد و رایجی برای ایجاد سوراخ در گوش ندارد. گاهی ممکن است از واژه لیزری در تبلیغات استفاده شود، اما در عمل بیشتر موارد به همان روش‌های معمول اشاره دارند. به همین دلیل، بهتر است پیش از انجام کار درباره روش مورد استفاده از مرکز درمانی یا زیبایی سوال کنید و تنها بر اساس عنوان تبلیغاتی تصمیم نگیرید.

روشمیزان دردریسک عفونتزمان تقریبی بهبودقیمت تقریبی
سوزنی (استریل)کم تا متوسطکم در صورت رعایت اصول استریل۶ تا ۸ هفته برای نرمه گوش
۳ تا ۶ ماه برای غضروف
حدود ۴۰۰ هزار تا ۱.۵ میلیون تومان
تفنگیمتوسطمتوسط۶ تا ۸ هفته برای نرمه گوشحدود ۳۰۰ هزار تا ۹۰۰ هزار تومان
لیزریروش استاندارد و رایج نیستاطلاعات معتبر و کافی وجود نداردقابل اعلام نیستبسته به مرکز متفاوت است

اگر هدف شما کاهش احتمال آسیب به بافت و انجام سوراخ کردن با دقت بیشتر است، روش سوزنی که با تجهیزات استریل و یک‌بارمصرف انجام می‌شود، انتخاب مناسب‌تری به شمار می‌رود. همچنین اگر قصد سوراخ کردن بخش‌های غضروفی گوش را دارید، بهتر است از روش تفنگی استفاده نشود؛ زیرا فشار وارد شده به غضروف می‌تواند احتمال آسیب و طولانی شدن روند بهبود را افزایش دهد.

عوارض سوراخ کردن گوش

  1. واکنش آلرژی
  2. مشکل پوستی
  3. عفونت
  4. بیماری‌های خونی

سایر خدمات ارائه شده در کلینیک ساریه امیدی

سوراخ کردن گوش درد دارد؟

سوراخ کردن گوش معمولاً دردناک نیست، اما مقدار کمی سوزش یا فشار در لحظه انجام آن طبیعی است. شدت درد تا حد زیادی به محل سوراخ، نوع دستگاه مورد استفاده و آستانه تحمل درد فرد بستگی دارد. در بیشتر موارد، سوراخ کردن نرمه گوش با سوزن استریل یا دستگاه مخصوص تنها چند ثانیه طول می‌کشد و احساس آن بیشتر شبیه یک نیش ملایم است تا دردی واقعی. پس از انجام کار، ممکن است گوش کمی قرمز یا متورم شود که معمولاً ظرف چند ساعت یا یکی دو روز برطرف می‌شود.

بیشتر بخوانید: چطور تبخال بعد از تزریق ژل لب را درمان کنیم؟

با این حال، مراقبت بعد از سوراخ کردن گوش اهمیت زیادی دارد. تمیز نگه‌داشتن محل سوراخ، استفاده از محلول ضدعفونی‌کننده و پرهیز از دست زدن مکرر به گوشواره، باعث می‌شود از عفونت یا التهاب جلوگیری شود. انتخاب فرد متخصص و استفاده از وسایل استریل نیز نقش مهمی در کاهش درد و جلوگیری از مشکلات احتمالی دارد. در مجموع، اگر کار به‌صورت اصولی انجام شود، سوراخ کردن گوش تجربه‌ای کوتاه، ایمن و تقریباً بدون درد خواهد بود.

بیشتر بخوانید: بررسی تمامی روش های بزرگ کردن لب‌ کم حجم

چه دکتری گوش سوراخ میکند؟

سوراخ کردن گوش معمولاً توسط متخصص گوش، حلق و بینی (ENT) یا در برخی موارد توسط پزشک عمومی یا پرستار آموزش‌دیده انجام می‌شود. اگر هدف فقط زیبایی و استفاده از گوشواره باشد، بسیاری از کلینیک‌های زیبایی یا داروخانه‌ها نیز با استفاده از دستگاه‌های مخصوص، این کار را به‌صورت ایمن انجام می‌دهند. اما زمانی که فرد سابقه‌ی عفونت گوش، آلرژی پوستی یا مشکلات خاصی مانند دیابت دارد، بهتر است این کار تحت نظر پزشک متخصص گوش، حلق و بینی انجام شود تا خطر عفونت یا آسیب به بافت گوش کاهش یابد.

بیشتر بخوانید: عوارض مصرف راکوتان برای درمان جای جوش

در شرایطی که گوش دچار بدشکلی، بافت کلوئیدی (جوش‌گاه برجسته) یا عفونت‌های مکرر است، متخصص گوش و حلق و بینی می‌تواند پیش از سوراخ کردن گوش وضعیت پوست و بافت را ارزیابی کند و در صورت نیاز، از روش‌های استریل و بی‌خطر برای ایجاد سوراخ استفاده کند. در مقابل، اگر فقط قصد سوراخ‌کردن ساده‌ی نرمه‌ی گوش وجود دارد و فرد سالم است، انجام این کار در داروخانه یا مرکز زیبایی معتبر با رعایت اصول بهداشتی نیز کافی است.

محل سوراخ دوم گوش دقیقا کجاست؟

محل سوراخ دوم گوش معمولاً در نرمه‌ی گوش و کمی بالاتر از سوراخ اول قرار دارد، به‌گونه‌ای که بین دو سوراخ حدود ۵ تا ۷ میلی‌متر فاصله حفظ شود تا گوشواره‌ها هنگام استفاده با یکدیگر تماس نداشته باشند و ظاهری متناسب داشته باشند. این سوراخ باید همچنان در قسمت نرم و بدون غضروف گوش ایجاد شود، زیرا سوراخ‌کردن بخش غضروفی (قسمت بالاتر گوش) دردناک‌تر بوده و خطر عفونت یا التهاب در آن بیشتر است. بهترین روش، علامت‌گذاری دقیق محل سوراخ دوم پیش از انجام کار و بررسی تقارن در هر دو گوش است تا نتیجه‌ی نهایی طبیعی و زیبا به نظر برسد.

بهترین روش سوراخ کردن گوش

بهترین روش برای سوراخ کردن گوش، استفاده از سوزن استریل مخصوص (روش سوزنی) است که معمولاً توسط متخصصان پیرسینگ یا پزشکان انجام می‌شود. در این روش، از سوزن‌های یک‌بار مصرف و کاملاً استریل برای ایجاد سوراخ استفاده می‌شود که آسیب کمتری به بافت گوش وارد کرده و احتمال عفونت یا التهاب را به حداقل می‌رساند. همچنین، سوراخ ایجادشده تمیزتر و دقیق‌تر است و فرآیند ترمیم سریع‌تر انجام می‌شود.

در مقابل، روش‌های دیگر مانند دستگاه تفنگی که معمولاً در فروشگاه‌های آرایشی یا طلافروشی‌ها استفاده می‌شود، اگرچه سریع‌تر است، اما به دلیل فشار ناگهانی و احتمال تماس با وسایل غیراستریل، خطر عفونت، التهاب یا پاره شدن بافت گوش را افزایش می‌دهد. بنابراین برای داشتن سوراخی ایمن و ترمیمی بدون دردسر، توصیه می‌شود حتماً از روش سوزنی و توسط فرد متخصص استفاده شود.

بهترین پماد بی حسی برای سوراخ کردن گوش

برای سوراخ کردن گوش، استفاده از پمادهای بی‌حسی موضعی می‌تواند درد را تا حد زیادی کاهش دهد. یکی از رایج‌ترین و مؤثرترین گزینه‌ها پماد لیدوکائین ۵٪ است که به‌صورت موضعی روی لاله گوش یا ناحیه مورد نظر مالیده می‌شود و معمولاً پس از ۲۰–۳۰ دقیقه اثر بی‌حسی کافی ایجاد می‌کند. این پماد به‌خوبی جذب پوست می‌شود و ریسک تحریک یا حساسیت پوستی پایینی دارد، به‌خصوص اگر محصولی با کیفیت و از برند معتبر تهیه شود. قبل از استفاده، بهتر است ناحیه تمیز و خشک شود و در صورت داشتن سابقه حساسیت به لیدوکائین یا دیگر بی‌حس‌کننده‌ها، با پزشک یا متخصص پوست مشورت شود.

انواع سوراخ گوش و محل‌های مختلف پیرسینگ

محل سوراخ کردن گوش تنها بر ظاهر گوشواره تأثیر نمی‌گذارد، بلکه میزان درد، مدت زمان بهبود، نحوه مراقبت و حتی احتمال بروز عوارض را نیز تغییر می‌دهد. برخی افراد تنها نرمه گوش را برای استفاده روزمره انتخاب می‌کنند، در حالی که گروهی دیگر به دنبال پیرسینگ‌های خاص‌تر مانند هلیکس، تراگوس یا صنعتی هستند. هر یک از این قسمت‌ها ویژگی‌های متفاوتی دارند و پیش از انجام آن‌ها بهتر است با شرایط، مدت زمان ترمیم و محدودیت‌های هر محل آشنا شوید تا انتخاب آگاهانه‌تری داشته باشید.

سوراخ کردن گوش در قسمت نرمه گوش (لوب)

پیرسینگ نرمه گوش یا لوب، رایج‌ترین نوع سوراخ کردن گوش است و بیشتر افراد اولین گوشواره خود را در این قسمت استفاده می‌کنند. نرمه گوش بافت نرم و بدون غضروف دارد؛ به همین دلیل معمولا درد کمتری نسبت به سایر قسمت‌های گوش ایجاد می‌کند و روند ترمیم آن نیز سریع‌تر است. در بیشتر افراد، بهبود کامل سوراخ نرمه گوش بین ۶ تا ۸ هفته زمان می‌برد، البته رعایت بهداشت و دست نزدن مداوم به گوشواره نقش مهمی در این روند دارد. اگر برای اولین بار قصد سوراخ کردن گوش را دارید، نرمه گوش معمولا بهترین گزینه محسوب می‌شود.

سوراخ کردن گوش در قسمت هلیکس

هلیکس به لبه خارجی و بالایی گوش گفته می‌شود که از بافت غضروفی تشکیل شده است. پیرسینگ هلیکس به دلیل ظاهر متفاوت و امکان استفاده از گوشواره‌های ظریف، محبوبیت زیادی پیدا کرده است. با این حال، چون این قسمت غضروفی است، معمولا درد بیشتری نسبت به نرمه گوش دارد و زمان بهبود آن نیز طولانی‌تر است. در بیشتر افراد، ترمیم کامل هلیکس بین ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد و در برخی موارد ممکن است این زمان بیشتر شود. در طول این مدت باید از وارد شدن فشار به گوش، خوابیدن روی همان سمت و تعویض زودهنگام گوشواره خودداری شود.

پیرسینگ تراگوس

تراگوس همان برجستگی کوچک غضروفی است که در قسمت جلوی مجرای گوش قرار دارد. این نوع پیرسینگ به دلیل ظاهر خاص خود طرفداران زیادی دارد، اما به علت ضخامت بیشتر غضروف، ممکن است هنگام انجام و در روزهای ابتدایی کمی حساس‌تر باشد. رعایت بهداشت در پیرسینگ تراگوس اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا این قسمت در نزدیکی مجرای گوش قرار گرفته است. بهبود کامل آن معمولا چند ماه زمان نیاز دارد و تا پایان این دوره بهتر است از دستکاری مداوم یا استفاده از هدفون‌هایی که روی محل سوراخ فشار وارد می‌کنند، پرهیز شود.

صنعتی (Industrial)

پیرسینگ صنعتی یا اینداستریال یکی از خاص‌ترین انواع سوراخ کردن گوش است. در این روش، دو سوراخ مجزا در بخش بالایی غضروف گوش ایجاد می‌شود و یک میله بلند آن‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند. به دلیل اینکه دو نقطه از غضروف هم‌زمان درگیر می‌شوند، این نوع پیرسینگ نسبت به سایر مدل‌ها مراقبت بیشتری نیاز دارد و روند ترمیم آن نیز معمولا طولانی‌تر است. انتخاب زاویه صحیح سوراخ‌ها اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در صورت اجرای نادرست، فشار مداوم می‌تواند باعث درد، التهاب یا تغییر مسیر ترمیم شود.

محل سوراخ دوم و فاصله استاندارد از سوراخ اول

بسیاری از افراد پس از سوراخ اول، تصمیم به ایجاد سوراخ دوم در نرمه گوش می‌گیرند. محل دقیق سوراخ دوم باید با توجه به اندازه نرمه گوش، فرم گوشواره و فاصله مناسب از سوراخ اول تعیین شود. در بیشتر موارد، فاصله‌ای حدود ۵ تا ۸ میلی‌متر بین دو سوراخ ظاهر متعادل‌تری ایجاد می‌کند، اما این عدد برای همه افراد یکسان نیست و ممکن است با توجه به اندازه گوش تغییر کند. اگر فاصله بیش از حد کم باشد، احتمال نزدیک شدن دو سوراخ یا پارگی بافت در طول زمان افزایش پیدا می‌کند و اگر فاصله بیش از اندازه زیاد باشد، هماهنگی ظاهری گوشواره‌ها کاهش می‌یابد. به همین دلیل، بهتر است محل سوراخ دوم پیش از انجام، با دقت علامت‌گذاری و بررسی شود.

اگر هم‌زمان به خدمات زیبایی دیگری مانند تزریق بوتاکس، فیلر لب، لیزر موهای زائد یا فیشیال پوست فکر می‌کنید، بهتر است زمان انجام هر کدام را با نظر پزشک یا متخصص تنظیم کنید. اگرچه این خدمات ارتباط مستقیمی با سوراخ کردن گوش ندارند، اما انجام چند اقدام زیبایی در یک بازه زمانی کوتاه ممکن است مراقبت‌های پس از هر کدام را دشوارتر کند.

سوراخ کردن گوش کودکان

اکثر خانواده‌ها زمانی که، دارای فرزند دختر می‌شوند، بعد از تایم کمی به فکر سوراخ کردن گوش نوزاد خود می‌شوند. ما به شما توصیه می‌کنیم، زمانی گوش فرزندان خود را سوراخ کنید که خودش درخواست کند و توصیه دیگر ما به شما این است که در فصل گرما از این کار خودداری کنید به دلیل اینکه بیشتر در معرض خطر قرار می‌گیرد.

زمانی که فرزند شما کم سن هستش، درکی از زیبایی گوشواره ندارد و فقط فکر می‌کند شما برای آسیب رساندن، این کار را انجام دهید. به همین دلیل ترس و اضطراب برای فرزندتان رخ می‌دهد. والدین قبل از انجام این کار باید به فرزند خود اطلاع دهند که این کار بسیار سریع انجام می‌شود و دردی ندارد و به سرعت خوب می‌شود.

نرمه گوش همان قسمت پایین گوش است، در زمان قدیم، گوش دختران را در سن کم سوراخ می‌کردند و این کار را با نخ و سوزن انجام می‌دادند.شما قبل از سوراخ کردن گوش خود و یا فرزندتون به استریل بودن وسایل و تجهیزات آن توجه کنید.

به دلیل اینکه امکان هپاتیت، ایدز و کزاز وجود دارد.شما زمانی که می‌خواهید گوش خود و یا فرزندانتان را سوراخ کنید به یک جا معتبر بروید که خطر کمتری دارد.

بعضی از افراد دچار دیابت هستند و یا کورتون استفاده می‌کنند یا کسانی که خونشان به راحتی منعقد نمی‌شود، احتمال خون ریزی در آن‌ها بالاست.

سوراخ کردن گوش کودکان

مراقبت‌های بعد از سوراخ کردن

  1. گوشواره را الکل بزنید و بچرخانید
  2. از پماد آ و یا تتراسیکلین استفاده کنید.
  3. تا یک هفته سعی کنید به گوشتان آب نخورد.
  4. بعد از 6 هفته گواشواه را می‌توانید عوض کنید.
  5. گوشواره‌ای که می‌خواهید استفاده کنید سعی کنید جنسی باشد که موجب به حساسیت نشود

سوالات متداول

بله، مقداری درد خواهد داشت ولی درد آن زیاد نیس که شما نیاز به بی حسی پیدا کنید.

بله، سوراخ کردن گوش با سوزن در خانه می‌تواند خطرناک باشد. حتی اگر سوزن را ضدعفونی کنید، باز هم احتمال انتقال آلودگی، ایجاد عفونت، خونریزی، آسیب به بافت گوش و باقی ماندن جای زخم وجود دارد. علاوه بر این، اگر محل یا زاویه سوراخ به‌درستی انتخاب نشود، ممکن است ظاهر گوش نامتقارن شود یا در آینده با پارگی نرمه گوش مواجه شوید. به همین دلیل، بهتر است سوراخ کردن گوش در محیطی بهداشتی و با ابزار استریل توسط فرد آموزش‌دیده انجام شود.

مکانی که برای سوراخ گوش خود می‌خواهید در نظر بگیرید باید دارای یک مکان تمیز با نور خوب باشد و از زیورآلات ضد حساسیت استفاده کند.

تایم مناسب برای انجام این کار از  2 سالگی  به بعد است به دلیل اینکه شما می‌توانید به راحتی برای کودک خود توضیح دهید که نباید گوشواره را باز کند و خوراکی نیست. کسانی که زیر 6 ماه گوش فرزندان خود را سوراخ می‌کنند باید از این مطلع باشند که اگر گوش فرزندانشان دچار عفونت شود، به سختی و با بستری شدن در بیمارستان بهبود میابد. اما در کودکانی که 2 سالشون است با مصرف آنتی بیوتیک بهبود میابد.

برای اینکه کودک خود درد کمتری را حس کند، قبل از سوراخ کردن، پماد بی حسی روی گوش بزنید و کمی صبر کنید و بعد گوش را سوراخ کنید و بعد از سوراخ کردن گوش روی آن را یخ بگذارید تا درد آن کمتر شود.

زمان تعویض گوشواره به محل سوراخ بستگی دارد. اگر سوراخ روی نرمه گوش باشد، معمولا پس از ۶ تا ۸ هفته و در صورتی که درد، قرمزی، تورم یا ترشح وجود نداشته باشد، می‌توان گوشواره اولیه را تعویض کرد. اما در سوراخ‌های غضروفی مانند هلیکس یا تراگوس، این زمان معمولا بین ۳ تا ۶ ماه است و گاهی بیشتر هم طول می‌کشد. تعویض زودهنگام گوشواره می‌تواند روند ترمیم را مختل کرده و احتمال التهاب یا عفونت را افزایش دهد.

اگر محل سوراخ گوش قرمز، متورم، دردناک شده یا از آن ترشح خارج می‌شود، ابتدا محل را با سرم شست‌وشوی استریل یا محلول توصیه‌شده توسط پزشک تمیز نگه دارید و از لمس کردن مداوم آن خودداری کنید. خارج کردن گوشواره بدون نظر پزشک معمولا توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است سوراخ بسته شود و عفونت در داخل بافت باقی بماند. اگر علائم شدید باشند، تب ایجاد شود یا پس از ۴۸ ساعت مراقبت بهبودی مشاهده نشود، لازم است برای بررسی و درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید.

بهبود سوراخ غضروف گوش نسبت به نرمه گوش زمان بیشتری نیاز دارد. در بیشتر افراد، ترمیم اولیه بین ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد، اما کامل شدن روند بهبود ممکن است تا ۹ ماه یا حتی یک سال زمان ببرد. در این مدت باید از خوابیدن روی همان سمت، وارد شدن ضربه به گوش و تعویض زودهنگام گوشواره پرهیز کنید. رعایت این نکات می‌تواند احتمال عفونت و سایر عوارض را کاهش دهد و به ترمیم بهتر بافت کمک کند.

فهرست مطالب

جدیدترین مقالات

مدارک تحصیلی نویسنده مطالب

2 پاسخ

    1. به خاطر اینکه تو فصل گرما احتمال عفونت و تحریک بیشتره و بچه‌ها بیشتر عرق می‌کنن، بنابراین بهتره این کار رو تو فصل‌های خنک‌تر انجام بدیم تا از مشکلات احتمالی جلوگیری بشه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *